De vakantie is weer voorbij.

Vakantie vind ik maar iets vreemds, het kan niet lang genoeg duren, en toch ook weer niet.

Schijnbare tegenstelling.

Ondanks dat, barst de zogenaamde hel weer los, anderen noemen het school, weer anderen universiteit. Ik denk dat ik het nuttige gevoel wat ik ga krijgen na een dag school weer zal omarmen, tegelijk zie ik ook op tegen nutteloos saaie colleges, 'inspirerende' hoogleraren en de vieze refterkroketten.

Ik wil even iets kwijt

Ik geloof in een betere wereld.

Doe je mee?

Wonderen bestaan.

De EO heeft niet voor niets een serie genaamd 'Wonderen bestaan.' En ik ga me er voor opgeven, want er heeft zich een wonder afgespeeld in mijn achtertuin.

Ah, well. Mensen die mij kennen weten dat ik niet een zonaanbidder ben, het maakt me toch alleen maar rood. In mijn leven heb ik veel verwoede pogingen gedaan om toch de trend te volgen en te gaan zonnen. Maar vaak zonder resultaat, ik kan het simpelweg niet: langer dan vijf minuten stilliggen.

Maar gisteren leek het of er een duif op mijn schouder kwam zitten, alsof de hemel even openging en ik legde mezelf neer op een tuinstoel. Aldaar las ik een boek, en heb ik ongeveer een uur in de zon gelegen.

En nu ben ik rood.

Gas geven!

Ik heb vakantie en dat is wennen.

Afijn, iemand nog leuke ideeen waarmee ik mijn tijd kan verdrijven?

Vakantiegevoel

Ergens vraag ik me altijd wel af of juni en juli wel productieve maanden zijn. Als ik naar mijn eigen werk kijk, merk ik dat ik altijd in deze maanden zeer onproductief ben. De zon lonkt, de terrasjes kijken me uitdagend aan, het is gewoon veel lekkerder in deze maanden om gans niks te doen.

En ik denk dat ik niet de enige ben.

Afscheid van een held.

Vanmiddag nam de Radboud Universiteit Nijmegen afscheid van een held. Held wordt je tegenwoordig niet zomaar, vroeger ook niet. Voordat je de status van held bereikt hebt, moet je door diepe dalen zijn gegaan, aan jezelf getwijfeld hebben, gevechten gevochten hebben, verloren hebben, doorgezet hebben en langzamerhand werk je jezelf dan richting die status. Of misschien is het juist dat andere mensen je die status toekennen.

Afijn, Harry Bekkering dus. Die ging weg, en dat vind ik ergens wel jammer. Hij was niet meer de jongste, maar ondanks dat kon hij bere-goed vertellen en maakte hij leuke en kleine grapjes tussendoor.

Dat was leuk.

Fietsen

Sinds kort ben ik trotse bezitter van een heuse racefiets, waarvoor dank aan Joanly! Nu kan zo een apparaat natuurlijk niet zonder vuurdoop, en zaterdag was de uitgelezen kans. Zuslief ging vanaf Emmeloord naar Nijmegen fietsen, voor haar baas. En ik stapte in Deventer op, om mee te rijden naar Nijmegen.

En het intelligent kijken ben ik ook niet verleerd: